daha dündü...
kuşkularım, buruk ve doymamış, damlamakta akşamın derinliklerine. bir şarkı söylüyor yorgunluk kulağıma. dinliyorum... daha dündü! ama geçer nasıl olsa! uykunun en güzel diyarlarını tanıyorum. asla gitmek istemiyorum oralara. henüz bilmiyorum, kapkara göl nerede son verece acılara. bir ayna varmış orada, parlak ve sağlam bir ayna, ve istediği, bize, acının yansımalarıyla, derinliklerini göstermekmiş. ingeborg bachmann (çev. ahmet cemal)