Perşembe, Eylül 10, 2009

Farklı düşüncelerle ne kadar ortaklaşabilirim? Benim gibi düşünmeyenlerle ne kadar yol alabilirim? Birileriyle ortaklaşa birşeyler yapmanın sınırları nedir? Birilerin ihtiyacım var mı? Onların beni zorlamalarına-bana sıfatlar uydurmalarına ne kadar izin vermeliyim? Çatışmadan ve tartışmadan alınan keyif, bugüne kadar hep öldürücü oldu. Kimse sonsuza kadar kan kaybıyla yaşayamaz, değil mi? Ben onların kanlarıyla yaşayabilir miyim?

"bir insanın kendini önemsemesi, kendisinin kiralık katili olması demektir;
bencillerse yaşarlar..."

Hiç yorum yok: