Pazar, Mart 07, 2010

hiç kimse istemez istenmez olmayı

"kadıköy çarşısında, sinema çıkışında
yağmur, ıslattı beni
sana olan güvenimi, iki adet biletimi
attım, attım yere

yağmurda ıslanmış bir kedi gibi
hiç kimse istemez
istenmez olmayı, kırılmayı
haketmedim

yağmur, yağmur
yağ üstümüze
yağmur, yağmur
sev beni, sev beni

düne kadar herşeyi unutmaya razıydım oysa,
en azından bir haber,
ya da bir telefon...
neyse boşver, boşver."

(kesmeşeker/yağmur/tut beni düşmenden)

2 yorum:

Sherry dedi ki...

dogru...hic kimse..

sallanyuvarlan.blogspot.com dedi ki...

insan kırılmak ister mi hiç,ama insanoğlu gariptir işte. birşeyleri kırmak için çabalar,haketmediğimiz şeylerle karşılaşırız hep bu da insan doğasında mı var ne. belki öyledir...