Çarşamba, Ağustos 11, 2010

"yapamayacağımı bilmek beni sakinleştiriyor..."

Nasıl bir temel atılmış ki yıllar sonra dinlenince bile aynı trans haline büründürüyor bu melodiler. Herşeyiyle muhteşem bir şarkı, neredeyse hiçbir eksik yeri yok; bu haliyle tam bir ütopya ki oraya aittik o zamanlar. Herşeyimizle tamdık ve eksiksizdik. Kusurlarımızı edinerek insan olmaya karar verdik. Yüreğimizi öylece ortaya koyduğumuz ve onunla başbaşa bir masada vakit geçirdiğimiz zamanlar... Masadan alıp tekrar içeri koyduğumda ne o eski yürekti ne ben eski ben. Hala yaptırabilecekleri korkutuyor ama "yapamayacağımı bilmek beni sakinleştiriyor". Kendime dönüp arkamı gidiyorum kendime. Pişmanlıklarım, elimin kiri.

"(...)
people in prayer for me
everyone there for me
sometimes i feel i should face this alone
my soul exposed
it calms me to know that i won't.


blood...heal me
fear...change me
belief will always save me
blood...swearing
fear...staring
conviction made aware

give up on misery
turn your back on dissent
leave their distrust behind
wash your hands of regret..."

(Dream Theater/Scarred/Awake)

Dinle:
1994-albüm kaydı

1998-konser kaydı; giriş solosu ve farklı bir son

Hiç yorum yok: