Salı, Nisan 03, 2012

Gövde

"Beklemek gövde kazanması zamanın"... Ben de o gövdeye şekil veriyorum vura kıra, parça parça. Üzerine güzel elbiseler ve saçı başı yapılmış bir duruş. Bekledikçe var oluyoruz; zaman geçtikçe güzelleşiyoruz. Gövdemiz şekil alıyor. Burası mesela, koca bir gövde oldu yılalr içinde yaza yaza. Tez oldu, koca bir gövde. Bekliyoruz onu da, gelsin diye...

Tezi gövdeleştirirken, neler oup bitti; onu da ayrıca yazmak lazım. Nice gövdeler gelip geçti bu gölgenin içinden. Bazılarını çok önemsedim ve kimilerini kızdırıp tükettim. Sonunda gövde kök hücrelerinden yeniden doğdu, geçmişten geleceğe yeni bir köprü. Başı sonu belli bir tez için başı sonu belli bir gövde. Kendimi adam ederken, kendimi kırıp dökerken, onu da parçalarından var ettim. Nice argümanlar ileri sürüp kendi kendini çürüttüm. Neyse ki kertenkele köklerim sağlam ki koptuğu yerden yeniden belirdi uzuvlar. Yoksa kolsuz bacaksız ve dahası aklımı kaybetmiş biri olacaktım. Hala düşünüp taşınıyor olmam, yakında taşınacak olmamı da sağlıyor.

Hiç yorum yok: